Gjør som tusenvis av andre bokelskere
Abonner på vårt nyhetsbrev og få rabatter og inspirasjon til din neste leseopplevelse.
Ved å abonnere godtar du vår personvernerklæring.Du kan når som helst melde deg av våre nyhetsbrev.
De reis begon in Windhoek, de moderne hoofdstad van dit land. Natuurlijk werd Etosha bezocht en dronk de auteur menig cappuccino in Opuwo, de hoofdstad van Kaokaland. De stad waar de kleurrijke Himba, de Zemba en de Herero-mensen de straten bevolken.Reizen door dit deel van Afrika is reizen met je voet zwevend boven de rem. Is dat een zebra die wil oversteken? Staat daar een giraffe? Willen mensen een lift?In een vierwielaangedreven auto werden en duizenden kilometers afgelegd door een leeg land waar overal wel iets te zien was. De dagen rijdend langs de Kunene-river waren een hoogtepunt. Maar zoals altijd zijn het weer de mensen die letterlijk en figuurlijk kleur aan de reis gaven. Het boek bevat schitterende kleurenfoto's, een landkaartje en een uitgebreide literatuurlijst. Het verhaal is doorspekt met informatie waar de (toekomstige) reiziger beslist zijn of haar voordeel mee kan doen.Een boek voor de reiziger, een boek voor de thuisblijver, een boek voor iedereen.
Wir schrieben die 1970er. Der Oberschlunzgau war noch nicht zubetoniert, die Polizei hieß Gendarmerie und unsere Dörfler waren speziell. Das machte die Gebirgsdynamik, das raue Klima zwischen Schatt- und Sonnseite, der Westwind und natürlich der Alkohol. Man alterte rasch, reifer wurde man selbstverständlich nicht. Und für so manchen Jungspund war ein Jahr Bitterbach wie ein Hundejahr. Die Sache mit dem Hasen schien verzwickt. Plötzlich stießen alleAkteure zusammen. Im Habichttal. Auf 1200 Meter. Der Mond versteckte sich an diesem denkwürdigen Abend gelegentlich hinter den Wolken, als ob er die Hände vor's Gesicht legen würde, um nicht alles mitansehen zu müssen.
Abonner på vårt nyhetsbrev og få rabatter og inspirasjon til din neste leseopplevelse.
Ved å abonnere godtar du vår personvernerklæring.